Showing posts with label അനുഭവം. Show all posts
Showing posts with label അനുഭവം. Show all posts
ഇന്ന് സ:പി.കൃഷ്ണപിള്ള ദിനം, ലന്തന്ബത്തേരിയിലെ ലുത്തിനിയകള് വായിച്ച അനുഭവം തികട്ടി വരുന്നു. 1948 ആഗസ്റ്റ് 19.... വീണ്ടും ഒരോര്മപ്പെടുത്തല് ഇന്ന്.. ഒരു നല്ല കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാരന് എന്തായിരിക്കണമെന്ന് സ്വന്തം ജീവിതത്തിലൂടെ കാണിച്ച് തന്നയാള്.. അതു കൊണ്ടാവാം പാര്ട്ടിക്കു വേണ്ടി രക്തസാക്ഷി ആവാതിരുന്നിട്ടും ഈ സ്ഥാപക നേതാവിണ്റ്റെ ചരമദിനം ഓരോ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാരനും വികാരത്തോടെ കൊണ്ടാടുന്നത്...ഇനി നോവെലിലേക്ക്.. എന്.എസ് മാധവന് എഴുതിയ ലന്തന്ബത്തേരിയിലെ ലുത്തിനിയകള്..ജെസ്സീക്ക എന്ന പെണ്കുട്ടിയാണ് കേന്ദ്ര കഥാപാത്രം.. ലന്തന്ബത്തേരി എന്ന തുരുത്തില് നടക്കുന്ന സംഭവ വികാസങ്ങളിലൂടെ നോവല് പരിണമിക്കുന്നു.. ചില നോവലുകള് അങ്ങനെയാണ്.. വായനക്കാരായ നമ്മെ കൂടെ ജീവിപ്പിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും.. അതില് ഒന്നാണ് ഇത്.. ഈ അടുത്ത് കാലത്ത് അങ്ങനെ ഒരു അനുഭവം തന്നത് ബെന്യാമിണ്റ്റെ ആട്ജീവിതവും ഖാലിദ് ഹൊസ്സൈനിയുടെ പട്ടം പറത്തുന്നവനും ഒക്കെ ആയിരുന്നു.. എല്ലാം വേറിട്ട അനുഭവങ്ങള്, ജീവിത പരിസരങ്ങള്. എന്നിരുന്നാലും അവിടെയൊക്കെ ഞാനും ജീവിക്കുന്ന പോലെ..
ആറാം അദ്ദ്യായം, ബാബുല് മോര എന്നു പേര്.. അവിടെയാണ് സഖാവ് പി കൃഷ്ണപിള്ള പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്. അവിഭക്ത കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്ട്ടിയില് ഉണ്ടായ പിളര്പ്പ്, അത് ലന്തന്ബത്തേരിയില് ഉണ്ടാക്കിയ ചലനങ്ങള്.. പാര്ട്ടി പിളര്ന്നപ്പോള് വലതുപക്ഷത്തേക്ക് പോയ രാഘവനും, ഇടത് പക്ഷത്ത് നില്ക്കുന്ന ഷേണായിയും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണത്തിണ്റ്റെ രൂപത്തില് സ:പി. നമ്മുടെ മുന്പിലേക്ക്..
നേതാക്കന്മാര് ഭാഗം ചേര്ന്നു കഴിഞ്ഞു, ഇനിയുള്ളത് പ്രസ്ഥാനത്തിണ്റ്റെ സ്ഥാവര ജംഗമവസ്തുക്കള് ഭാഗം ചെയ്യലാണ്.. രക്ത സാക്ഷികളെ ഉണ്ടാക്കിയ സ്തലങ്ങള്, പുന്നപ്രയും വയലാറൂം.. പുന്നപ്ര വേണോ വയലാര് വേണോ? പിന്നെ രക്തസാക്ഷികളെ പങ്ക് വെക്കല്.. സ: പി ആര്ക്ക്?? പി. രക്തസാക്ഷിത്വം വഹിച്ചില്ലല്ലോ പാമ്പ് കടിച്ചാണല്ലോ എന്ന് ഇടതന്..എന്നാല് പിന്നെ സഖാവിനെ കടിച്ച പാമ്പിനെ നിങ്ങള് എടുത്തോ എന്ന് വലതന്.. കാരണം വലിയ നേതാക്കന്മാരെല്ലാം അവരുടെ പാര്ട്ടിയിലാണത്രേ...അവരെ ഞങ്ങള് ജനങ്ങളെക്കൊണ്ട് കൊത്തിച്ചോളാം എന്ന് ഷേണായ്..
ആര്ക്കും വേണ്ടി കാത്ത് നില്ക്കാതെ കാലം ഘടികാരത്തിണ്റ്റെ സൂചികളെ സാക്ഷിയാക്കി നടന്നു മറയുന്നു... അതോടൊപ്പം നമുക്ക് നഷ്ടമാവുന്ന സുമനസ്സുകളും പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങളും.. വരാനിരിക്കുന്ന നല്ല നാളുകള്ക്കു വേണ്ടി, ഇനിയും വരാനിരിക്കുന്ന തലമുറക്കു വേണ്ടി ജീവിതം ബലിയര്പ്പിച്ചവര്.. രക്തസാക്ഷികള് എന്നോര്മ്മയില് ഇന്നും ജീവിക്കുന്ന അനേകര്, രക്തസാക്ഷികള് ആകാതെ തന്നെ മഞ്ഞമുടിക്കാരിയായ മരണദേവതക്ക് കീഴടങ്ങേണ്ടി വന്നവര്.. അവരില് ഇടത്പക്ഷ പ്രസ്ഥാനങ്ങള്ക്ക് എന്നും വേണ്ടപ്പെട്ട ഒരാളാണ് സ:പി... അദ്ദേഹത്തിണ്റ്റെ ഒരു ചരമ ദിനം കൂടെ.. മുദ്രാവാക്യം വിളിച്ചും ഫോട്ടോ വച്ച് കൊടിതോരണങ്ങള് ഒക്കെ ഉയര്ത്തിയും ഈ ദിനവും നമുക്ക് ആഘോഷിക്കാം.. പക്ഷേ സ:പി സ്വപ്നം കണ്ട ലോകം?? ഇതൊക്കെ ആയിരുന്നോ? ആവട്ടെ എന്നു മാത്രം മാറിയ രാഷ്ട്രീയ, ജീവിത പരിതസ്ഥിതിയില് നമുക്കും ആശ്വസിക്കാം അല്ലെ??
വായനയെ സ്നേഹിക്കുന്ന പ്രിയ കൂട്ടുകാരോട്.. കിട്ടാന് സാധ്യത ഉണ്ടെങ്കില് ലന്തന് ബത്തേരിയിലെ ലുത്തിനിയകള് വായിക്കുക.. ഒരു പാട് ഓര്മകളിലേക്ക് അത് നമ്മെ നയിക്കും.. തീര്ച്ച..
പ്രവാസികള്ക്ക് കവിത പലപ്പോഴും ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത ഒന്നാണ്, ചൊല്ക്കവിതകള്, കാസറ്റ് കവികള് എന്നൊക്കെ പരിഹസിക്കുമ്പോള് പോലും നല്ല കവിത കേട്ടാല് ആസ്വദിക്കാത്തവരായി ആരും തന്നെ ഉണ്ടാവില്ല എന്നു തോന്നുന്നു. എന്തായാലും എനിക്കു ഏറെ ഇഷ്ടപ്പെട്ട കവിതകളില് ഒന്നായിരുന്നു രേണുക.. അതിണ്റ്റെ രചയിതാവ് എന്ന നിലയില് കാട്ടാക്കടയെ കാണുവാനും പരിചയപ്പെടുവാനും, നേരില് ചൊല്ലി കേള്ക്കുവാനും ഒക്കെ കൊണ്ട് നടന്ന മോഹം ഒടുവില് സാക്ഷാല്ക്കരിക്കാനായി, കഴിഞ്ഞ മാസം നടന്ന ഇടപ്പള്ളി മീറ്റിലൂടെ..
മീറ്റിനെ പലരും തള്ളി പറയുമ്പോഴും വിമര്ശിക്കുമ്പോഴും എനിക്ക് കിട്ടിയ ഇത്തരം നല്ല അനുഭവം മാത്രം മതി ഈ മീറ്റ് എക്കാലവും ഓര്മയില് തങ്ങി നില്ക്കാന്.. അതു കൊണ്ട് തന്നെയാണ് മീറ്റ് സംബന്ധിയായ വിഷയങ്ങളില് ചിലപ്പോഴൊക്കെ വെട്ടിത്തുറന്ന്, പരുഷമായി തന്നെ എനിക്ക് പ്രതികരിക്കേണ്ടി വന്നത്. ഇനിയെങ്കിലും മീറ്റിനെ കണ്ണടച്ച് എതിര്ക്കുന്നവര് അതിണ്റ്റെ നല്ല വശങ്ങള് കാണാതെ പോകരുത് എന്നാണ് എനിക്കു പറയാനുള്ളത്...
പറയാന് മറന്നത്: എണ്റ്റെ പഴയ ഗ്ളാമറിനു ഒരല്പ്പം കോട്ടം തട്ടിയിട്ടുണ്ട്, അതു കൊണ്ട് പണ്ട് ഞാന് അയച്ചു തന്ന ഫോട്ടമിലെ എന്നെ മനസ്സില് കരുതിയാല് മതി എന്നു ഫാന്സിനോട് അപേക്ഷിക്കുന്നു..
എത്ര ശ്രമിച്ചാലും വാക്കുകളാല് പ്രകടിപ്പിക്കാനാവാത്ത ചില സന്തോഷങ്ങള് നമ്മുടെ ഒക്കെ ജീവിതത്തില് ഉണ്ടാവാറുണ്ട്.. അതില് ഒന്നായിരിക്കാം ഒഴിവാക്കാനാവാത്ത ചില സാഹചര്യങ്ങള് നിമിത്തം എന്നോ കളഞ്ഞു പോയെന്നു കരുതിയ ഒരു നല്ല സുഹൃത്തിനെ തിരികെ കിട്ടുന്നത്. ചില സൌഹൃദങ്ങള് അങ്ങനെയാണ്... വളരെ പെട്ടെന്ന് വന്ന് മനസ്സ് കീഴടക്കുകയും പിന്നെയൊരുപാട് നാള് മറഞ്ഞിരിക്കുകയും ചെയ്യും.. കാണാമറയത്തിരിക്കുന്ന ഒരു നിധി പോലെ നമ്മള് അത് തേടി നടക്കുകയും ചെയ്യും.. ആ നിധി നമ്മളെയും തേടുന്നുണ്ടാവാം.. അപൂര്വ്വം ചിലര്ക്കേ അതു കണ്ടെത്തുവാനുള്ള ഭാഗ്യം ലഭിക്കൂ എന്നു തോന്നുന്നു.. ഇവിടെ ഞാന് നിധി പോലെ കരുതിയിരുന്ന ഒരു സുഹൃത്ത് വര്ഷങ്ങള്ക്ക് ശേഷം എന്നെ തേടിയെത്തി, നിധി, തന്നെ തിരഞ്ഞു നടക്കുന്ന ആളെ കണ്ടെത്തുന്നത് പോലെയാണ് എനിക്കു അത് അനുഭവപ്പെട്ടത്.. അതു കൊണ്ട് തന്നെ ആ സന്തോഷം ഇവിടെ പങ്ക് വെക്കണമെന്ന് തോന്നി.. കാരണം എണ്റ്റെയാ സുഹൃത്തിനെ ഒരു പാട് തിരഞ്ഞു നടന്നിരുന്നു ഞാന്..
2004ല്. ഒരു പാട് മോഹങ്ങളുമായി ഒരു ഫ്രീ വിസയില് സൌദിയില് എത്തിയ എനിക്ക് പിന്നീട് അഞ്ചര വര്ഷക്കാലം നാട് കാണാനാവാതെ ജീവിക്കേണ്ടി വന്നു.. അന്നത്തെ അനുഭവങ്ങള് ഒക്കെ പോസ്റ്റുകള് ആക്കണമെന്ന് മോഹമുള്ളത് കൊണ്ട് അതിലേക്ക് കടക്കുന്നില്ല. ഇന്നത്തെ പോലെ ബ്ളോഗുകളൊന്നും ഇല്ലാതിരുന്ന കാലം.. ജിമെയില് പോലും ഇന്വിറ്റേഷന് വഴി മാത്രം.. അന്നു കുറെയധികം പ്രവാസികള്ക്ക് ആശ്വാസം ആയിരുന്നു ഫോറംസ്.. മല്ലുവൂഡ് എന്ന ഫോറത്തില് (അതിനു മുന്പ് വെള്ളിത്തിര, ചലച്ചിത്രം തുടങ്ങിയ ഫോറംസില് ആണ് ആരെയും കാണിക്കാതെ മനസ്സില് ഒളിപ്പിച്ചിരുന്ന എണ്റ്റെ കവിതാരചന എന്ന ആഗ്രഹം വെളിച്ചം കണ്ടത്..അവിടെ കൂട്ടുകാര് നല്കിയ പ്രോത്സാഹനം ആണ് പുറക്കാടന് എന്ന ബ്ളോഗില് എന്നും കാണാനാവുക) വച്ചാണ് എണ്റ്റെ കവിതകളെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു കൂട്ടുകാരിയെ എനിക്ക് കിട്ടിയത് അവള് അന്നു ഗഗന സഞ്ചാരി ആയിരുന്നു(സ്കൈ വാക്കര്).. അന്ന് കാലം 2005. ഒരു ഫോറത്തില് കവിത എഴുതുന്നവര് എന്ന നിലയില് പരിചയപ്പെട്ടു.. പെട്ടെന്നു അടുത്തു...
മല്ലുവുഡ് മറ്റൊരു പേരില് രൂപാന്തരം പ്രാപിക്കുകയും അതിണ്റ്റെ കൈവഴികളായി അനേകം ഫോറംസ് ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്തു, (നമ്മുടെ കേരള കോണ്ഗ്രസ്സുകളെ പോലെ).. വര്ഷങ്ങള്ക്കു ശേഷം എനിക്കാ സൌഹൃദം തിരിച്ചു കിട്ടി.. വി.കെ.പ്രമോദിനെ കുറിച്ച് ഞാന് എഴുതിയ ലേഖനം സൈകതത്തില് വായിച്ച് നാസര് കൂടാളിയെയും തുടര്ന്ന് എണ്റ്റെ പ്രിയ കൂട്ടുകാരന് ജസ്റ്റിന് ജേക്കബ്ബിനെയും ബന്ധപ്പെട്ട് എണ്റ്റെ വിവരങ്ങള് ശേഖരിച്ച് പുറക്കാടന് ആവാം തണ്റ്റെ പഴയ കൂട്ടുകാരന് എന്ന തോന്നലില് മെയില് ചെയ്യുകയും യാസര് അറാഫത്ത് അന്തരിച്ച നാളുകളില് ഞാന് എഴുതിയ കവിത പോലും (സൌദിയിലെ മലയാളം ന്യൂസ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച അതിനെ കുറിച്ച് ഞാന് മറന്നിരുന്നു) ഓര്മയില് നിന്ന് മായാതെ സൂക്ഷിക്കുന്ന കൂട്ടുകാരി..
5 വര്ഷങ്ങള്ക്ക് ശേഷം എനിക്ക് തിരികെ കിട്ടിയ ആ കൂട്ടുകാരി ഇന്നു ബൂലോഗവും അതിനേക്കാള് ഉപരിയായി എഴുത്തിനെയും വായനയെയും സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരു പാട് പേര്ക്ക് സുപരിചിതയായ ഡോണ മയൂര ആണ്.. ഒരു കാലത്ത് എണ്റ്റെ പൊട്ടക്കവിതകളെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നത് ഡോണ ആയിരുന്നു എന്ന് അറിഞ്ഞത് എന്നെ ആവേശത്തിണ്റ്റെ കൊടുമുടിയില് കൊണ്ട് നിര്ത്തുന്നു.. അന്ന് ഡോണ എനിക്ക് മിനു ആയിരുന്നു.. ഡോണയുടെ ചെല്ലപ്പേര് (വീട്ടില് വിളിക്കുന്ന പേര്)...
ഡോണയോട്..
ഗഗനസഞ്ചാരി എന്ന പേരില് വന്ന നീ ആകാശം കീഴടക്കാനുള്ള മോഹവുമായി ഇടക്കെപ്പോഴോ പോയ് മറഞ്ഞു.. പിന്നെ മോഹങ്ങള്ക്ക് അവധി കൊടുക്കേണ്ടി വന്നതും ഭാര്യയും അമ്മയും എന്ന ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളാടെ ജീവിച്ചതും പണ്ടേ നിണ്റ്റെയുള്ളില് മൊട്ടിട്ടിരുന്ന വരികള് കാലമറിയാതെ വന്ന ഋതുഭേദങ്ങളില് പൂത്ത് വിടര്ന്ന് പരിലസിച്ചതും ഒക്കെ അറിയാതെ പോയി..നിണ്റ്റെ വരികള് ഇന്ന് എന്നെ ഏറെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നു.. ഞാന് പലപ്പോഴും ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്ന ഡോണമയൂര എന്ന കവയത്രിയുടെ വരികള് ലോകം അറിയുന്നതിനു മുന്പേ ഞാന് അറിഞ്ഞിരുന്ന എണ്റ്റെ കൂട്ടുകാരിയുടേതായിരുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവ് നല്കുന്ന സന്തോഷം ഞാന് ആദ്യം പറഞ്ഞത് പോലെ വാക്കുകള്ക്ക് അതീതമാണ്. തിരിച്ചു കിട്ടിയ ഈ സൌഹൃദം എന്നും ഉണ്ടാവണം എന്ന ആഗ്രഹം മാത്രമിപ്പോള് എനിക്ക്.. ഒരുപാട് എഴുതണമെന്നുണ്ട്, പക്ഷേ വാക്കുകള് മനസ്സിനു പകരമാവില്ലല്ലോ..
അവസാനമായി..
ഒത്തിരി നന്ദി സൈകതത്തിണ്റ്റെ അണിയറക്കാരായ ജസ്റ്റിനും നാസര് കൂടാളിക്കും..
2004ല്. ഒരു പാട് മോഹങ്ങളുമായി ഒരു ഫ്രീ വിസയില് സൌദിയില് എത്തിയ എനിക്ക് പിന്നീട് അഞ്ചര വര്ഷക്കാലം നാട് കാണാനാവാതെ ജീവിക്കേണ്ടി വന്നു.. അന്നത്തെ അനുഭവങ്ങള് ഒക്കെ പോസ്റ്റുകള് ആക്കണമെന്ന് മോഹമുള്ളത് കൊണ്ട് അതിലേക്ക് കടക്കുന്നില്ല. ഇന്നത്തെ പോലെ ബ്ളോഗുകളൊന്നും ഇല്ലാതിരുന്ന കാലം.. ജിമെയില് പോലും ഇന്വിറ്റേഷന് വഴി മാത്രം.. അന്നു കുറെയധികം പ്രവാസികള്ക്ക് ആശ്വാസം ആയിരുന്നു ഫോറംസ്.. മല്ലുവൂഡ് എന്ന ഫോറത്തില് (അതിനു മുന്പ് വെള്ളിത്തിര, ചലച്ചിത്രം തുടങ്ങിയ ഫോറംസില് ആണ് ആരെയും കാണിക്കാതെ മനസ്സില് ഒളിപ്പിച്ചിരുന്ന എണ്റ്റെ കവിതാരചന എന്ന ആഗ്രഹം വെളിച്ചം കണ്ടത്..അവിടെ കൂട്ടുകാര് നല്കിയ പ്രോത്സാഹനം ആണ് പുറക്കാടന് എന്ന ബ്ളോഗില് എന്നും കാണാനാവുക) വച്ചാണ് എണ്റ്റെ കവിതകളെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു കൂട്ടുകാരിയെ എനിക്ക് കിട്ടിയത് അവള് അന്നു ഗഗന സഞ്ചാരി ആയിരുന്നു(സ്കൈ വാക്കര്).. അന്ന് കാലം 2005. ഒരു ഫോറത്തില് കവിത എഴുതുന്നവര് എന്ന നിലയില് പരിചയപ്പെട്ടു.. പെട്ടെന്നു അടുത്തു...
മല്ലുവുഡ് മറ്റൊരു പേരില് രൂപാന്തരം പ്രാപിക്കുകയും അതിണ്റ്റെ കൈവഴികളായി അനേകം ഫോറംസ് ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്തു, (നമ്മുടെ കേരള കോണ്ഗ്രസ്സുകളെ പോലെ).. വര്ഷങ്ങള്ക്കു ശേഷം എനിക്കാ സൌഹൃദം തിരിച്ചു കിട്ടി.. വി.കെ.പ്രമോദിനെ കുറിച്ച് ഞാന് എഴുതിയ ലേഖനം സൈകതത്തില് വായിച്ച് നാസര് കൂടാളിയെയും തുടര്ന്ന് എണ്റ്റെ പ്രിയ കൂട്ടുകാരന് ജസ്റ്റിന് ജേക്കബ്ബിനെയും ബന്ധപ്പെട്ട് എണ്റ്റെ വിവരങ്ങള് ശേഖരിച്ച് പുറക്കാടന് ആവാം തണ്റ്റെ പഴയ കൂട്ടുകാരന് എന്ന തോന്നലില് മെയില് ചെയ്യുകയും യാസര് അറാഫത്ത് അന്തരിച്ച നാളുകളില് ഞാന് എഴുതിയ കവിത പോലും (സൌദിയിലെ മലയാളം ന്യൂസ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച അതിനെ കുറിച്ച് ഞാന് മറന്നിരുന്നു) ഓര്മയില് നിന്ന് മായാതെ സൂക്ഷിക്കുന്ന കൂട്ടുകാരി..
5 വര്ഷങ്ങള്ക്ക് ശേഷം എനിക്ക് തിരികെ കിട്ടിയ ആ കൂട്ടുകാരി ഇന്നു ബൂലോഗവും അതിനേക്കാള് ഉപരിയായി എഴുത്തിനെയും വായനയെയും സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരു പാട് പേര്ക്ക് സുപരിചിതയായ ഡോണ മയൂര ആണ്.. ഒരു കാലത്ത് എണ്റ്റെ പൊട്ടക്കവിതകളെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നത് ഡോണ ആയിരുന്നു എന്ന് അറിഞ്ഞത് എന്നെ ആവേശത്തിണ്റ്റെ കൊടുമുടിയില് കൊണ്ട് നിര്ത്തുന്നു.. അന്ന് ഡോണ എനിക്ക് മിനു ആയിരുന്നു.. ഡോണയുടെ ചെല്ലപ്പേര് (വീട്ടില് വിളിക്കുന്ന പേര്)...
ഡോണയോട്..
ഗഗനസഞ്ചാരി എന്ന പേരില് വന്ന നീ ആകാശം കീഴടക്കാനുള്ള മോഹവുമായി ഇടക്കെപ്പോഴോ പോയ് മറഞ്ഞു.. പിന്നെ മോഹങ്ങള്ക്ക് അവധി കൊടുക്കേണ്ടി വന്നതും ഭാര്യയും അമ്മയും എന്ന ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളാടെ ജീവിച്ചതും പണ്ടേ നിണ്റ്റെയുള്ളില് മൊട്ടിട്ടിരുന്ന വരികള് കാലമറിയാതെ വന്ന ഋതുഭേദങ്ങളില് പൂത്ത് വിടര്ന്ന് പരിലസിച്ചതും ഒക്കെ അറിയാതെ പോയി..നിണ്റ്റെ വരികള് ഇന്ന് എന്നെ ഏറെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നു.. ഞാന് പലപ്പോഴും ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്ന ഡോണമയൂര എന്ന കവയത്രിയുടെ വരികള് ലോകം അറിയുന്നതിനു മുന്പേ ഞാന് അറിഞ്ഞിരുന്ന എണ്റ്റെ കൂട്ടുകാരിയുടേതായിരുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവ് നല്കുന്ന സന്തോഷം ഞാന് ആദ്യം പറഞ്ഞത് പോലെ വാക്കുകള്ക്ക് അതീതമാണ്. തിരിച്ചു കിട്ടിയ ഈ സൌഹൃദം എന്നും ഉണ്ടാവണം എന്ന ആഗ്രഹം മാത്രമിപ്പോള് എനിക്ക്.. ഒരുപാട് എഴുതണമെന്നുണ്ട്, പക്ഷേ വാക്കുകള് മനസ്സിനു പകരമാവില്ലല്ലോ..
അവസാനമായി..
ഒത്തിരി നന്ദി സൈകതത്തിണ്റ്റെ അണിയറക്കാരായ ജസ്റ്റിനും നാസര് കൂടാളിക്കും..
നാട് കാണാനാവാതെ കഴിഞ്ഞ 5.5 വര്ഷക്കാലം കേരളത്തിണ്റ്റെ ദുരവസ്ഥക്ക് ഞാന് കുറ്റം പറഞ്ഞത് രാഷ്ട്റീയക്കാരെ ആയിരുന്നില്ല. ഉദ്ദ്യോഗസ്ഥരെ ആയിരുന്നു. രാഷ്ട്രീയക്കാരെ പോലും വഴി തെറ്റിക്കാന് അവര്ക്ക് കഴിയുമെന്നായിരുന്നു എണ്റ്റെ കണക്കു കൂട്ടല്..കഴിവും ഇച്ഛാശക്തിയുമുള്ള ഉദ്ദ്യോഗസ്ഥന് ഉണ്ടായാല് നാടിണ്റ്റെ മുഖഛായ തന്നെ മാറ്റി എടുക്കാന് കഴിയും.. വിദേശരാജ്യങ്ങളിലും ബാംഗ്ളൂരിലുമുള്ള അരാഷ്ട്രീയവല്ക്കരിക്കപ്പെട്ട ഐ.റ്റി. സുഹൃത്തുക്കളോട് അതിണ്റ്റെ പേരില് ഞാന് വഴക്കുണ്ടാക്കിയതിനു കണക്കില്ല..
നാട്ടില് എത്തിയതിനു ശേഷം താല്ക്കാലികമായി ഒരു പഞ്ചായത്ത് ഓഫീസില് ജോലി ചെയ്തു വരുകയാണു ഞാന്. നമ്മുടെ നാടിനു അന്യമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു നല്ല മനസ്സിണ്റ്റെ ഉടമയെ അവിടെ എനിക്കു കാണാനായി, ഞാന് ശരിക്കും അത്ഭുതപ്പെട്ടു പോയി.. ഇന്നത്തെക്കാലത്തും ഇത്രയും നല്ല മനുഷ്യരുണ്ടോ എന്ന്.. പിന്നെ ഞാന് വര്ക്ക് ചെയ്യുന്ന പഞ്ചായത്ത് ഓഫീസിനു നല്ല പേരാണു, അതു കൊണ്ട് തന്നെ അവിടെ ജോലിക്കു വരാന് ഒരുമാതിരിപ്പെട്ടവര് ഒക്കെ മടിക്കും. അങ്ങനെ ഉള്ള പഞ്ചായത്തിലേക്കാണ് അദ്ദേഹം വന്നത്.. ഒരു ചലഞ്ച് ആണു താന് ഏറ്റെടുക്കുന്നത് എന്നു അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് തന്നെ.
വളരെ ചുരുങ്ങിയ കാലയളവ് കൊണ്ട് തന്നെ പഞ്ചായത്ത് കമ്മറ്റിയുടെയും സഹപ്രവര്ത്തകരുടെയും സര്വോപരി നാട്ടുകാരുടെയും സ്നേഹാദരവ് പിടിച്ചു പറ്റാന് അദ്ദേഹത്തിനായി. താല്ക്കാലിക ജീവനക്കാരന് ആണെങ്കില് തന്നെയും കുടുംബത്തിലെ ഒരംഗത്തെ പോെലെ എന്നെ കാണുകയും ഉപദേശിക്കുകയും അറിയാത്തത് പലതും പറഞ്ഞു തരികയും ഒക്കെ ചെയ്തു അദ്ദേഹം. പക്ഷേ കെ.മുരളീധരന് ഐ.എ.എസ് എന്ന പഞ്ചായത്ത് ഡയറക്ടറുടെ ഇന്നത്തെ ഒരുത്തരവ് ഞങ്ങളില് പലര്ക്കും താങ്ങാവുന്നതില് അപ്പുറം ആയിരുന്നു. തനിക്കു മുന്പേ ഇരുന്ന പഞ്ചായത്ത് സെക്റട്ടറി ചെയ്തു വച്ച കൊള്ളരുതായ്മക്കു ബലിയാടാകേണ്ടി വന്നിരിക്കുന്നു അദ്ദേഹത്തിനു.. 6 മാസം സസ്പെന്ഷന്.. അദ്ദേഹത്തിണ്റ്റെ ഔദ്യോഗിക ജീവിതത്തിലെ ആദ്യത്തെ സംഭവം ആയിരിക്കാം ഇത്.അദ്ദേഹത്തെ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുള്ള, കൂടെ ജോലി ചെയ്തിട്ടുള്ള ആര്ക്കും ഒരു പക്ഷേ താങ്ങാനാവില്ല ഇത്... പക്ഷേ, വിശദമായ ഒരു അന്വേഷണം നടത്താതെ ഇങ്ങനെ ഒരു തീരുമാനം എടുത്ത പഞ്ചായത്ത് ഡയറക്ടറുടെ നടപടി ഉത്തരവാദിത്വമില്ലായ്മക്കും കെടൂകാര്യസ്തതക്കും ഉത്തമ ഉദാഹരണമാണെന്നു പറയാതെ വയ്യ.
അദ്ദേഹത്തിനു ഈ കാലയളവ് താണ്ടാന് മനക്കരുത്തും ധൈര്യവും നല്കണമെന്ന പ്രാര്ത്ഥനക്കൊപ്പം ഒരു കാര്യം ഒരിക്കല് കൂടെ അടിവരയിട്ടു പറയാന് ഞാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഐ.എ.എസ് എന്ന മൂന്നക്ഷരവും ഏറാന് മൂളികളായ ചിലര് ചുറ്റിനും ഉണ്ടെങ്കിലും തണ്റ്റെ ഡിപ്പാര്ട്ടെമണ്റ്റ് നന്നാകണമെന്നില്ല. അതിനു കൂടെ ജോലി ചെയ്യുന്നവരെ മനസ്സിലാക്കാനുള്ള മനസ്സും കാര്യങ്ങള് അന്വേഷിച്ച് മനസ്സിലാക്കി വിവേകപൂര്വം തീരുമാനം എടുക്കാനുള്ള കഴിവും വേണം..
രാഷ്ട്രീയക്കാരെക്കാള് മോശമാണ് ഉദ്ദ്യോഗസ്ഥ ദുഷ്പ്രഭുക്കള് എന്നു പറയേണ്ടി വരുന്നത് ഇത്തരം സന്ദര്ഭങ്ങളിലാണ്..
നാട്ടില് എത്തിയതിനു ശേഷം താല്ക്കാലികമായി ഒരു പഞ്ചായത്ത് ഓഫീസില് ജോലി ചെയ്തു വരുകയാണു ഞാന്. നമ്മുടെ നാടിനു അന്യമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു നല്ല മനസ്സിണ്റ്റെ ഉടമയെ അവിടെ എനിക്കു കാണാനായി, ഞാന് ശരിക്കും അത്ഭുതപ്പെട്ടു പോയി.. ഇന്നത്തെക്കാലത്തും ഇത്രയും നല്ല മനുഷ്യരുണ്ടോ എന്ന്.. പിന്നെ ഞാന് വര്ക്ക് ചെയ്യുന്ന പഞ്ചായത്ത് ഓഫീസിനു നല്ല പേരാണു, അതു കൊണ്ട് തന്നെ അവിടെ ജോലിക്കു വരാന് ഒരുമാതിരിപ്പെട്ടവര് ഒക്കെ മടിക്കും. അങ്ങനെ ഉള്ള പഞ്ചായത്തിലേക്കാണ് അദ്ദേഹം വന്നത്.. ഒരു ചലഞ്ച് ആണു താന് ഏറ്റെടുക്കുന്നത് എന്നു അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് തന്നെ.
വളരെ ചുരുങ്ങിയ കാലയളവ് കൊണ്ട് തന്നെ പഞ്ചായത്ത് കമ്മറ്റിയുടെയും സഹപ്രവര്ത്തകരുടെയും സര്വോപരി നാട്ടുകാരുടെയും സ്നേഹാദരവ് പിടിച്ചു പറ്റാന് അദ്ദേഹത്തിനായി. താല്ക്കാലിക ജീവനക്കാരന് ആണെങ്കില് തന്നെയും കുടുംബത്തിലെ ഒരംഗത്തെ പോെലെ എന്നെ കാണുകയും ഉപദേശിക്കുകയും അറിയാത്തത് പലതും പറഞ്ഞു തരികയും ഒക്കെ ചെയ്തു അദ്ദേഹം. പക്ഷേ കെ.മുരളീധരന് ഐ.എ.എസ് എന്ന പഞ്ചായത്ത് ഡയറക്ടറുടെ ഇന്നത്തെ ഒരുത്തരവ് ഞങ്ങളില് പലര്ക്കും താങ്ങാവുന്നതില് അപ്പുറം ആയിരുന്നു. തനിക്കു മുന്പേ ഇരുന്ന പഞ്ചായത്ത് സെക്റട്ടറി ചെയ്തു വച്ച കൊള്ളരുതായ്മക്കു ബലിയാടാകേണ്ടി വന്നിരിക്കുന്നു അദ്ദേഹത്തിനു.. 6 മാസം സസ്പെന്ഷന്.. അദ്ദേഹത്തിണ്റ്റെ ഔദ്യോഗിക ജീവിതത്തിലെ ആദ്യത്തെ സംഭവം ആയിരിക്കാം ഇത്.അദ്ദേഹത്തെ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുള്ള, കൂടെ ജോലി ചെയ്തിട്ടുള്ള ആര്ക്കും ഒരു പക്ഷേ താങ്ങാനാവില്ല ഇത്... പക്ഷേ, വിശദമായ ഒരു അന്വേഷണം നടത്താതെ ഇങ്ങനെ ഒരു തീരുമാനം എടുത്ത പഞ്ചായത്ത് ഡയറക്ടറുടെ നടപടി ഉത്തരവാദിത്വമില്ലായ്മക്കും കെടൂകാര്യസ്തതക്കും ഉത്തമ ഉദാഹരണമാണെന്നു പറയാതെ വയ്യ.
അദ്ദേഹത്തിനു ഈ കാലയളവ് താണ്ടാന് മനക്കരുത്തും ധൈര്യവും നല്കണമെന്ന പ്രാര്ത്ഥനക്കൊപ്പം ഒരു കാര്യം ഒരിക്കല് കൂടെ അടിവരയിട്ടു പറയാന് ഞാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഐ.എ.എസ് എന്ന മൂന്നക്ഷരവും ഏറാന് മൂളികളായ ചിലര് ചുറ്റിനും ഉണ്ടെങ്കിലും തണ്റ്റെ ഡിപ്പാര്ട്ടെമണ്റ്റ് നന്നാകണമെന്നില്ല. അതിനു കൂടെ ജോലി ചെയ്യുന്നവരെ മനസ്സിലാക്കാനുള്ള മനസ്സും കാര്യങ്ങള് അന്വേഷിച്ച് മനസ്സിലാക്കി വിവേകപൂര്വം തീരുമാനം എടുക്കാനുള്ള കഴിവും വേണം..
രാഷ്ട്രീയക്കാരെക്കാള് മോശമാണ് ഉദ്ദ്യോഗസ്ഥ ദുഷ്പ്രഭുക്കള് എന്നു പറയേണ്ടി വരുന്നത് ഇത്തരം സന്ദര്ഭങ്ങളിലാണ്..
അഞ്ചര വര്ഷക്കാലം നീണ്ടു നിന്ന പ്രവാസജീവിതത്തിനിടയില് അനുഭവിക്കാനാവാതെ പോയ സൌഭാഗ്യങ്ങളില് ഒന്നായിരുന്നു മഴ എനിക്ക്, അതു കൊണ്ടാവാം മഴയെ ഞാന് ഈയിടെ ഒരു പാട് സ്നേഹിക്കുന്നത്... പ്രതിരോധിക്കാനുള്ളതല്ല മഴ, അതു ആസ്വദിക്കാനുള്ളതാണ്, ഓരോ തുള്ളിയും ശരീരവും മനസ്സും തണുപ്പിച്ച് പെയ്തിറങ്ങാന് കൊതിച്ച്.... കഴിഞ്ഞ ദിവസം അതു കൊണ്ട് തന്നെ മഴക്കോട്ട് ഒക്കെ ഒഴിവാക്കി 2000ല് സ്വന്തമാക്കിയ F¨Ê ഹീറോഹോണ്ട സ്പ്ളെണ്ടറില് ഓഫീസിലേക്ക് മഴ നനഞ്ഞു ഒരു യാത്ര....
ഓഫീസില് എത്തിയാല് ധരിക്കാനായി ചോറു പൊതിയുടെ കൂടെ ഒരു ഷര്ട്ടും എടുത്തു വച്ചിരുന്നു. കരുമാടി ആയപ്പോള് ദാ കിടക്കുന്നു.. പൊതിയും ഷര്ട്ടും എല്ലാം വെള്ളത്തില്.. മറ്റ് പലപ്പോഴും സംഭവിക്കുന്നത് പോലെ F¨Ê അഹങ്കാരത്തിനു കിട്ടിയ ഒരടി കൂടെ..
എന്തായാലും ഒന്നു മനസ്സിലായി.. സഖാവ്.പിണറായിയുടെ മനസ്സു പോലെ തന്നെ നല്ല കട്ടിയുണ്ട് ദേശാഭിമാനി പത്രത്തിനും എന്നു... റോഡില് വെള്ളത്തില് വീണിട്ടും പൊതിച്ചോറിനു ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല..
ഓഫീസില് എത്തിയാല് ധരിക്കാനായി ചോറു പൊതിയുടെ കൂടെ ഒരു ഷര്ട്ടും എടുത്തു വച്ചിരുന്നു. കരുമാടി ആയപ്പോള് ദാ കിടക്കുന്നു.. പൊതിയും ഷര്ട്ടും എല്ലാം വെള്ളത്തില്.. മറ്റ് പലപ്പോഴും സംഭവിക്കുന്നത് പോലെ F¨Ê അഹങ്കാരത്തിനു കിട്ടിയ ഒരടി കൂടെ..
എന്തായാലും ഒന്നു മനസ്സിലായി.. സഖാവ്.പിണറായിയുടെ മനസ്സു പോലെ തന്നെ നല്ല കട്ടിയുണ്ട് ദേശാഭിമാനി പത്രത്തിനും എന്നു... റോഡില് വെള്ളത്തില് വീണിട്ടും പൊതിച്ചോറിനു ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല..
